Ik heb uren onder aan je raam gestaan
Het licht had je toen al lang uitgedaan
Ik loop nu terug door de groene nacht
Vol twijfel, waarom heb ik zo lang gewacht
Je lippen, je borst, je stem, je armen
Alleen jij hebt mij kunnen verwarmen
Alles aan je laat me weten dat ik ben
De wereld heeft weer een geur sinds ik jou ken
Bij jou kan ik zijn
Even leven zonder pijn
Ik rust, het schreien moe
Je kust, trekt me naar je toe
In jou vind ik wat ik zocht
Jij bent mijn veilige thuis
Iets wat ik had moeten kennen
Vanaf mijn eerste ademtocht
|
