Duisternis in razernij
als een wervelstorm
om zich heen gegrepen
Misvormde handen
in stalen klauwen vermomd
Onverstoorbaar graait en
al het mooie vernietigd
wat maar voor handen komt
Niets kan meer troosten
geen steun noch toeverlaat
Verstomden monden
weigeren te spreken
In bange afwachting van
wat er nog gebeuren gaat. |
