De adem stokt en ligt op sterven
omdat het hart met klagen begint
en de nooit gegeven overgave
waait onopvallend weg in de wind
maar ineens klinkt de stem van een engel
die de wereld beschermd heeft vanuit een hoek
die we nooit hebben kunnen vinden
al was men er altijd naar op zoek
honderd dagen is de wereld al anders
zoveel uren al is de mensheid broos
blijft iedereen met lege handen
omdat een meisje voor de liefde koos
in plaats van alle waarschuwende ogen
in plaats van elke schreeuwende mond
heeft ze met trots naar de wereld gekeken
omdat zij op het hoogste voetstuk stond
fouten in de grond getrapt als dorre bloemen
vereeuwigd met de aarde, gestikt in het lot
het meisje heeft zwevend de wereld verlaten
liefde is bewezen, de verwachtingen kapot
vliegend boven eeuwige witte wolken
bedankt ze de engel, zweeft ze eindeloos
zij was degene die beter wist te weten
omdat dat meisje voor de liefde koos. |
