Toen ik je zag was je 6 weken oud
een baby nog, zo teer, zo klein
een beetje getint, dat hoort erbij
want je vader is donker, en zo ben jij.
Ik hield je vast in mijn armen
en wiegde je zacht tot je sliep
en zong de geijkte kindergezangen
legde je zacht in je wieg.
Ik keek naar je gezichtje, zo mooi
en wist ;hij is mijn eerste, die komt
meer zullen er volgen, dat is zeker
ieder kind een zegen, een hartelijk welkom.
Nu ben jij vandaag 10 jaar geworden
een flinke jongen met een stoere naam
gelijkend op je vader, mijn Stan
zijn zaad, je komt van ons vandaan.
Ook al woon je niet met ons samen
wij weten dat jij bestaat
en herinneren altijd je verjaardag
hopend dat je een keer voor onze deur staat. |
