Veel strijd en kracht diep van binnen,
Om de aandacht die ik mis,
Onvergefelijke daden,
Omdat ik niet snap dat het er niet meer is.
Het is alsof de ander het overneemt,
Wanneer ik de pijn voel,
Alsof de ander het op manieren uitlegt,
Die ik zelf nooit zo bedoel.
De schade die ik achterlaat,
Door mijn wanhopige gedrag,
Hebben mij veranderd in korte tijd,
En dat had ik nooit verwacht.
Ik kan er niet meer tegen in,
Daarvoor is het te sterk,
En de jaren dat ik dat wel heb geprobeerd,
Hebben uiteindelijk ook niet gewerkt.
Het doet me veel pijn,
Dat iets zoveel macht over mij heeft,
Dat het voor mij de wegen bepaald,
En uiteindelijk mijn leven leeft.
e gedicht |
