Met mijn ogen gesloten,
Voel ik de wind op mijn gezicht,
Met glanzende sterren boven mijn hoofd,
Voel ik de warmte van het heldere maanlicht.
Het lijkt alsof de wereld even rust,
Alsof het kwade even slaapt,
Alsof de pijn veranderd in iets moois,
Omdat de vrede over ons waakt.
Het lijkt alsof alle kinderen lachen,
Alsof alle bloemen bloeien,
Alsof alle dieren gelukkig zijn,
Omdat de tijd en de klok niet meer met elkaar stoeien.
Het lijkt alsof de geur me zint,
Alsof ik de mooiste liederen ken,
Alsof de bomen praten,
Omdat ik even helemaal alleen ben.
Het lijkt alsof ik mag dromen,
Alsof voor heel even alles goed is,
Maar dan open ik mijn ogen,
En zie dat de wereld alle schoonheid mist. |
