Elke keer,
als ik mijn laptop aan zet,
is er weer hoop.
maar ik ben ook bang,
bang op een teleurstelling,
bang dat er niks is.
ik stel het uit,
eventjes maar!
door even een paar
artikelen te lezen
als ik mijn wachtwoord invoer,
bijt ik even op mijn lip.
zenuwachtig, blij, bang,
alles bij elkaar.
dan druk ik op enter,
wacht tot hij geladen is.
klik op postvak in.
daar staat het,
dik gedrukt en helemaal nieuw,
een e-mail van jou.
als ik hem aan klik,
krijg ik al een waterig glimlachje.
als ik hem lees,
gaat hij over op een brede lach.
even ben je heel dichtbij... |
